Direct naar inhoud
Inzichten
Door Evie Zhang

Wat kost PCB-assemblage? Een prijsopbouw voor 2026

Een heldere uitleg in gewone taal van wat de kosten van PCB-assemblage echt bepaalt, met doorgerekende voorbeelden, een invulbaar kostenwerkblad en een RFQ-checklist om offertes te vergelijken.

Kernpunten

  • De kosten van PCB-assemblage zijn de som van een paar duidelijke factoren: eenmalige inrichting (NRE), de stencil, uw componenten (en hun MOQ's), de complexiteit van de printplaat, het ordervolume, de functionele test en vervoer plus rechten.
  • Er is geen enkele 'prijs per plaat'. Hetzelfde ontwerp kan bij 10 stuks een heel ander bedrag kosten dan bij 1.000 stuks, omdat de vaste instapkosten over de hele serie worden verdeeld.
  • Componenten domineren doorgaans de stuklijst. Op de meeste consumentenprintplaten kosten de onderdelen meer dan het arbeids- en machinaal plaatstijd om ze te plaatsen.
  • Prototypeseries voelen duur per stuk omdat u de volledige instap en de stencil betaalt voor een handvol platen. De stuksprijs daalt sterk naarmate het volume stijgt.
  • Directe offertecalculators prijzen eenvoudige, op voorraad zijnde platen goed. Wat ze niet kunnen tonen, is MOQ-overschot, het risico op componentvervanging of de totaalkosten van een mislukte serie — de regels die bepalen wat een project echt kost.
  • De goedkoopste offerte is zelden het goedkoopste project. Herwerk, schroot en platen die in het veld uitvallen kosten veel meer dan een iets hoger assemblagetarief.

De kosten van PCB-assemblage hangen veel sterker af van het ordervolume dan van enige afzonderlijke regeltarief, en bij series van klein tot middelgroot formaat wordt de stuksprijs doorgaans bepaald door uw componenten en uw eenmalige instapkosten, niet door het soldeerwerk. Deze gids is bedoeld voor hardwareoprichters, ontwerpingenieurs en inkopers die een offerte willen kunnen lezen, hun stuksprijs willen voorspellen en de kosten willen vermijden die zich tussen de regels verstoppen. Elk cijfer hieronder is illustratief, bedoeld om te laten zien hoe de rekensom beweegt, niet als markttarief om terug te geven aan een leverancier.

Wat zit er echt in een offerte voor PCB-assemblage

Een offerte voor PCB-assemblage is opgebouwd uit eenmalige instapkosten plus kosten per stuk. De eenmalige emmer (NRE, stencil, programmeren) betaalt u één keer, ongeacht hoeveel platen u bestelt. De emmer per stuk (componenten, plaatarbeid, machinaal tijd, test) herhaalt zich voor elke plaat. Als u begrijpt in welke emmer elke kostenpost valt, begrijpt u het hele spel.

Wanneer u een contractfabrikant vraagt een printplaat te assembleren, betaalt u in werkelijkheid voor verschillende afzonderlijke zaken die in één bedrag zijn samengevoegd. De meeste offertes verdelen zich over deze categorieën:

Kostenfactor

Emmer

Wat beïnvloedt het

NRE / instap

Eenmalig

Nieuw ontwerp, veel unieke componenten, fine-pitch-componenten

Stencil

Eenmalig

Plaatgrootte, tweezijdige assemblage

Componenten (BOM)

Per stuk

Componentkeuze, MOQ's, inkoop, schaarste op de markt

SMT-plaatsing

Per stuk

Aantal plaatsingen, fine-pitch- en BGA-onderdelen

Doorsteekmontage / handsolderen

Per stuk

Connectoren, headers, afwijkend gevormde onderdelen

Functionele test

Per stuk

Testdiepgang, fixturing, programmeren

Vervoer en rechten

Per order

Gewicht, incoterms, bestemmingsheffingen

De fout die de meeste eerste kopers maken, is twee offertes vergelijken op stuksprijs alleen. Een leverancier met een lage prijs per plaat maar een hoge instapkosten kan bij laag volume de verkeerde keuze zijn en bij hoog volume de juiste. Lees de hele structuur voordat u vergelijkt.

Een grens die de moeite waard is om te trekken: alles hierboven betreft kosten op plaatniveau. Wanneer uw plaat een afgewerkt product wordt — behuizing, kabelbomen, firmware, systeemtest — is dat box build-assemblage, en daar komen eigen factoren bovenop deze.

De eenmalige kosten: NRE, stencil en programmeren

Eenmalige kosten (vaak NRE genoemd, van non-recurring engineering) dekken alles wat een fabriek één keer doet om uw specifieke printplaat bouwklaar te maken: uw ontwerp importeren, een pick-and-place-programma genereren, de stencil voor soldeerpasta maken of kopen en de machines inrichten. U betaalt deze eenmaal per ontwerprevisie, en daarna nooit meer voor die serie.

NRE en inrichting

NRE is de engineering- en machine-inrichtingstijd om van uw Gerbers, BOM en pick-and-place-bestanden een draaiende lijn te maken. Een eenvoudige plaat met gangbare componenten is snel ingericht. Een dichte plaat met fine-pitch-behuizingen, een mix van SMT en doorsteekmontage en een lange lijst unieke onderdeelnummers kost meer programmeer- en verificatietijd, waardoor de instapkosten stijgen.

De stencil

Een stencil is een dun, laser-gesneden stalen vel dat soldeerpasta op de pads van de plaat deponeert voordat de onderdelen worden geplaatst. U heeft er één per plaatontwerp nodig (en een tweede voor tweezijdige assemblage). Het is een vaste kost: dezelfde stencil print uw eerste plaat en uw tienduizendste, en dat is precies waarom de kosten per stuk dalen naarmate het volume stijgt.

Programmeren van firmware

Als uw platen vooraf met firmware worden geleverd, is programmeren een stap per stuk, maar de fixture en toolchain daarvoor zijn een eenmalige instap. Neem beide mee. Een duidelijke, herhaalbare programmeer- en verificatiestap is bovendien een van de makkelijkste manieren om een dode plaat te vangen voordat hij de lijn verlaat in plaats van nadat hij een klant heeft bereikt.

Componentkosten: meestal de grootste kostenpost

Voor de meeste platen zijn componenten het grootste deel van de assemblagekosten. De stuklijst (BOM) weegt doorgaans zwaarder dan plaatarbeid en machinaal tijd samen, vooral bij ontwerpen voor consumentenelektronica. Dat betekent dat de slimste kostenhefboom die u heeft de componentkeuze is, en niet het line-Rate met een paar cent omlaag drukken.

Drie zaken bepalen of componentkosten stijgen of dalen:

  1. Componentkeuze. Een eenvoudige 0603-weerstand kost een fractie van een cent. Een moderne MCU, RF-module of vermogensspoel kan per stuk dollars kosten. Door gangbaar op voorraad gehouden en gedupliceerd (second-sourced) afkomstige componenten te kiezen, beschermt u zowel uw prijs als uw planning.
  2. Minimumafnamehoeveelheden (MOQ's). Veel onderdelen worden in rollen van duizenden verkocht. Als uw bouw 50 stuks van een onderdeel nodig heeft dat alleen in rollen van 5.000 wordt verkocht, betaalt u de hele rol. Bij prototypeseries kan MOQ-overschot stilletjes uw grootste enkele kostenpost worden.
  3. Inkoop en echtheid. De vrije markt zit vol gelabelde, gerecyclede en ronduit vervalste componenten, en een namaakonderdeel dat de assemblage overleeft kan maanden later alsnog in het veld uitvallen. Inkopen bij erkende distributeurs met geteste, echte componenten kost vooraf iets meer en verwijdert een risicocategorie waar u zich achteraf niet uit kunt inspecteren.

Wie de componenten levert doet er ook toe. Bij turnkey-assemblage koopt de fabrikant alles; bij consignatie (kitted-assemblage) levert u de componenten zelf. Turnkey wint doorgaans op gemak en op de koopkracht van de fabriek voor gangbare componenten. Consignatie kan zinvol zijn als u al voorraad heeft of een vast inkoopcontract. De volledige vergelijking vindt u in onze gids over turnkey PCB-assemblage.

Een doorgerekend voorbeeld: één plaat, drie volumes

Abstracte factoren gaan maar tot zover, dus hier is de rekensom van één realistisch gevormde plaat. Stel een industriële controller: ongeveer 180 SMT-plaatsingen, eenzijdig, een MCU, een vermogensstap en connectoren — een ontwerp van gemiddelde complexiteit. De cijfers hieronder zijn illustratief, gekozen om te tonen hoe elke regel zich gedraagt, niet om een markttarief te citeren.

Bij 100 stuks ziet de opbouw van de offerte er zo uit:

Offertelijn

Bedrag

Opmerkingen

NRE / instap

$380

Eenmalig, per ontwerprevisie

Stencil

$120

Eenmalig

Verbruikte componenten

$1.240

$12,40 per plaat bij prijzen voor 100 stuks

MOQ-overschot

$630

Eén IC van $2,10 nodig op 100 stuks, verkocht in rollen van 400: u koopt de rol ($840), verbruikt $210

SMT-assemblage

$750

$7,50 per plaat

Functionele test

$200

$2,00 per plaat

Vervoer, rechten, douanebemiddeling

$260

Niveau order

Totaal / per plaat

$3.580 / $35,80

Draai nu hetzelfde ontwerp op 10 en 1.000 stuks en kijk welke regels bewegen:

Volume

Vaste kosten per plaat

Componenten per plaat

Assemblage + test per plaat

Illustratieve totaalkosten per stuk

10

$50,00

$45,40 (met overschot)

$9,50

~$105

100

$5,00

$18,70 (met overschot)

$9,50

~$36

1.000

$0,50

$11,80 (rol volledig verbruikt)

$8,70

~$22

Er schuilen drie lessen in deze tabel. Ten eerste stort het aandeel vaste kosten in naarmate het volume stijgt — instap is 50% van de prijs bij 10 stuks en minder dan 3% bij 1.000. Ten tweede is MOQ-overschot een heffing die alleen bij laag volume geldt: bij 1.000 stuks is de rol volledig verbruikt en verdwijnt de regel. Ten derde verbetert de stukprijs van de componenten zelf met de hoeveelheid, en dat is waarom de componentkosten per plaat dalen nog voordat u ook maar iets onderhandelt. Daarom is het ook misleidend om een leverancier te beoordelen op een prototypeofferte van 10 platen — vraag prijzen op uw werkelijke productievolume en vergelijk die cijfers. Voor de tactieken bij laag volume die de overschotregel kleiner maken, zie onze gids over PCB-assemblage in kleine series.

Hoe de complexiteit van de printplaat de prijs beïnvloedt

De complexiteit van de printplaat drijft zowel de instap als de kosten per stuk, omdat moeilijkere platen langer duren om te programmeren, te plaatsen en te inspecteren. De grootste complexiteitsvermenigvuldigers zijn het aantal plaatsingen, fine-pitch- en BGA-behuizingen, tweezijdige assemblage en afwijkend gevormde of handgesoldeerde onderdelen. Een eenvoudige eenzijdige plaat is goedkoop om te bouwen; een dichte tweezijdige plaat met BGA's niet.

Dit verandert echt op de lijn naarmate de complexiteit stijgt:

  • Aantal plaatsingen. Elk onderdeel is een plaatsing die de machine moet maken. Meer plaatsingen betekent meer machinaal tijd per plaat.
  • Fine-pitch- en BGA-onderdelen. Behuizingen met dicht bij elkaar liggende aansluitingen, of verborgen ball-grid-arrays, eisen strengere pastacontrole en röntgeninspectie. De verbindingen van een ball-grid-array zitten onder de chip waar geen enkele camera bij kan, dus maakt de fabriek een röntgenfoto om te bevestigen dat de balletjes correct zijn ingeklapt en niet zijn gebrugd of hebben gevoid.
  • Tweezijdige assemblage. Onderdelen aan beide zijden betekenen twee print-plaats-reflow-passages en een tweede stencil. Dat verdubbelt grofweg de SMT-arbeid per plaat.
  • Afwijkend gevormde onderdelen en doorsteekmontage. Grote connectoren, relais en afgeschermde modules worden vaak met de hand gesoldeerd of golfgesoldeerd, wat trager en arbeidsintensiever is dan pick-and-place.

U kunt veel van deze kosten eruit ontwerpen nog voordat u een offerte aanvraagt. Gangbare footprints kiezen, onnodige fine-pitch-onderdelen vermijden en assemblage waar mogelijk aan één zijde houden zijn klassieke DFM-overwinningen (fabricagegericht ontwerpen). Een echte DFM-afwijzing ziet er banaal uit: pads te dicht bij een plaatrand voor de plaatsingsmondstuk, een footprint die niet overeenkomt met het gespecificeerde onderdeel, of tombstoning-risico door asymmetrische thermische pads op kleine passieve componenten. Die vóór de serie vangen bespaart een respin.

Volume: waarom de stuksprijs daalt bij grotere aantallen

Volume is de sterkste hefboom op de prijs per stuk van PCB-assemblage, omdat eenmalige kosten (NRE en stencil) over elke plaat in de serie worden verdeeld. Bouw 10 platen en elke plaat neemt een tiende van de instap voor haar rekening. Bouw er 1.000 en elke plaat neemt een duizendste. Daarom voelen prototypes duur en productie goedkoop, zelfs bij een identiek ontwerp.

Het doorgerekende voorbeeld hierboven toont de volledige curve. De korte versie: het aandeel vaste kosten stort in naarmate het volume stijgt, en de componentkosten per plaat zelf dalen geleidelijk bij grotere aantallen omdat grotere inkopen beter geprijsd worden. De conclusie voor het vergelijken van leveranciers: beoordeel ze niet op de stuksprijs van een prototype van 10 platen. Beoordeel ze op de stuksprijs op uw werkelijke productievolume, en vraag beide op dezelfde offerte zodat u de curve kunt zien — onze checklist voor PCBA-offertes toont het aanvraagformaat.

Het kostenwerkblad voor PCB-assemblage

Online calculators kunnen een eenvoudige plaat direct prijzen, maar ze kunnen de structuur van uw eigen offerte niet tonen. Dit werkblad wel. Vul het in vanuit elke offerte die u ontvangt — als een regel in de offerte ontbreekt, is dat een vraag om te stellen, geen besparing:

Regel

Uw cijfer

Waar het vandaan komt

NRE / instap (eenmalig)

Offerte, eenmalige sectie

Stencil (eenmalig)

Offerte, eenmalige sectie

Verbruikte componenten

BOM-totaal op uw volume

MOQ-overschot

Onderdelen die u moet kopen maar niet plaatst — vraag dit per regel

Assemblage per plaat × aantal

SMT + doorsteekmontage + handwerk

Test per plaat × aantal

AOI, röntgen, functionele test, programmeren

Vervoer + verzekering

Per incoterm — wie betaalt welk traject

Rechten + douanebemiddeling

HS-classificatie en actuele bestemmingsheffingen

Reserve voor herwerk / uitval

Uw schatting van wat een slechte serie kost

Totaalkosten ÷ aantal

Het enige getal waarmee u leveranciers eerlijk vergelijkt

Twee regels maken het werkblad eerlijk. Ten eerste: normaliseer elke offerte naar hetzelfde volume, dezelfde incoterm en dezelfde testscope voordat u invult — een offerte zonder instap, test of vervoer is niet goedkoper, hij is incompleet. Ten tweede: behandel elke regel die een leverancier niet gespecificeerd wil opgeven als een kostenpost die u nog niet heeft gezien. Als u een downloadbare versie van dit werkblad wilt, vraag het ons dan; wij sturen het met een ingevuld voorbeeld.

Directe offerteprijzen versus een partner die verantwoordelijkheid neemt

Zoekt u naar de kosten van PCB-assemblage, dan is het merendeel van wat hoog scoort een calculator of een bestelpagina — JLCPCB, PCBWay en hun soortgenoten hebben van directe prijzen de categorienorm gemaakt. Die tools zijn oprecht goed in wat ze doen, en het is de moeite waard om precies te begrijpen wat dat is, want de vergelijking die kopers werkelijk maken is niet 'platform versus platform' maar 'directe offerte versus een partner die verantwoordelijkheid neemt'.

Een directe offerte prijst de bouw die u beschreef, ervan uitgaand dat alles goed gaat: de onderdelen zitten in de bibliotheek van het platform en zijn op voorraad, de bestanden behoeven geen toelichting en niemand hoeft een oordeel te vellen. De platforms zijn transparant over hun structuur — instap- en fixturekosten gespecificeerd per volumestap, prijzen per onderdeel uit hun eigen componentvoorraad — en voor een eenvoudige, op voorraad zijnde proefopstelling is die structuur moeilijk te verslaan op prijs of snelheid.

Wat een directe offerte niet kan prijzen is alles waarvoor een mens nodig is: een onderdeel dat niet op voorraad is en een goedgekeurd vervangend onderdeel vereist, een footprint die technisch bouwbaar is maar waarschijnlijk tombstoning geeft, een pilotrun die volgend kwartaal moet worden herhaald, of een mislukte serie waarvoor iemand het antwoord moet eigen maken. Dat zijn geen randgevallen — het is de meerderheid van echte projecten voorbij het eerste prototype. De eerlijke verdeling:

Directe offerte wint wanneer

Een partner die verantwoordelijkheid neemt wint wanneer

Eenvoudige plaat, gangbare onderdelen op voorraad

Onhandige BOM: fine-pitch, afwijkende vormen, lange levertijden

Eenmalig prototype dat u zelf test

Inspectie, functionele test of IPC-klasse moet vastgelegd zijn

Er geen beslissingen nodig zijn tijdens de bouw

Vervangingen, DFM-feedback en planningwijzigingen vragen een mens

De prijs per plaat de enige maatstaf is

De serie moet worden herhaald, opschalen of kan worden toegerekend

De vergelijking op totaalkosten moet ook de communicatieoverhead meenemen: de tijdzonevertraging, de toelichtingsrondes en de respins die misverstanden veroorzaken. Die kosten verschijnen nooit op de offerte van welk model dan ook, maar het is een van de grootste redenen waarom projecten overzee over budget uitkomen — en het is de regel die één verantwoordelijke projectmanager wegneemt.

Testen en inspectie: kosten die u wilt betalen

Testen en inspectie voegen kosten per stuk toe, maar het is de goedkoopste verzekering van de hele bouw. Automatische optische inspectie (AOI) en, waar nodig, röntgen en functionele test vangen defecten op de lijn, waar een herstel minuten kost, in plaats van in het veld, waar een herstel een retourzending, een demontage en het vertrouwen van een klant kost. Testen overslaan om een paar cent te besparen is bijna altijd een schijnbesparing.

Een gebruikelijke inspectiepiramide werkt in lagen. AOI-camera's controleren elke plaat op het zichtbare: ontbrekende onderdelen, verkeerde onderdelen, scheef geplaatste componenten, onvoldoende of gebrugde soldeerverbindingen. Röntgen dekt wat AOI niet kan zien, vooral verbindingen van BGA's en bottom-terminated-behuizingen. De functionele test zet de plaat onder stroom en bevestigt dat hij daadwerkelijk werkt — de enige controle die een plaat vangt die er perfect uitziet maar niet functioneert.

Kwaliteit is hier niet subjectief. De meeste gerenommeerde assemblagebedrijven bouwen en inspecteren volgens IPC-A-610, de industriestandaard voor aanvaardbaarheid van elektronische assemblages (de huidige revisie is IPC-A-610J, gepubliceerd in maart 2024). De standaard definieert drie acceptatieklassen, waarbij klasse 2 de meeste commerciële elektronica dekt en klasse 3 voorbehouden is aan hoogbetrouwbare apparatuur zoals medische en luchtvaarttoepassingen. De bewerkingskwaliteit van het solderen zelf wordt geregeld door IPC J-STD-001. Als u een klasse vooraf specificeert, verwijdert u de ambiguïteit over wat 'goed' betekent en waarvoor u betaalt. Elke plaat functioneel testen vóór verzending is de praktijk die DOA-eenheden het meest betrouwbaar uit uw zending houdt.

Verzending, invoerrechten en de kosten die zich verstoppen

Vracht en invoerrechten zijn echte kosten op ordenniveau die zelden op de assemblageregel van de offerte verschijnen maar absoluut op uw factuur terechtkomen. Luchtvracht uit Azië is snel en prijzig; zeevervoer is traag en goedkoop per kilo. Daarbovenop komen bestemmingsheffingen, die afhangen van uw land en productclassificatie. Deze kosten verrassen meer eerste invoerders dan welke andere dan ook, dus plan ervoor.

Een paar zaken om vast te pinnen voordat u toezegt:

  • Incoterms. Voorwaarden zoals EXW, FOB en DDP bepalen wie betaalt voor vracht, verzekering en douaneafhandeling, en waar de overdracht plaatsvindt. Dezelfde fabrieksprijs kan zeer verschillende totaalkosten betekenen afhankelijk van de voorwaarde.
  • Rechten en heffingen. Uw HS-code en bestemming bepalen het tarief. Tarieven verschuiven met het handelsbeleid, dus bevestig het actuele tarief voor uw product en land in plaats van uit te gaan van het cijfer van vorig jaar.
  • Verborgen kosten. Tooling-bijbetalingen, spoedtarieven, BOM-wijzigingskosten en douanebemiddeling kunnen allemaal laat opduiken. De manier om ze te vermijden is ze boven tafel te halen in de offerte.

Er zijn meer van deze valkuilen dan hier passen, en daarom hebben we een apart artikel geschreven over verborgen kosten bij PCB-assemblage overzee. Als u een bouw overzee overweegt, loopt onze gids over PCB-assemblage in China de volledige rekensom van ex-works naar totaalkosten door, en de korte versie is deze: vraag vóór het vergelijken van leveranciers om volledige totaalkosten, niet alleen een ex-works prijs per plaat.

De RFQ-checklist: offertes vergelijken zonder eronderdoor te gaan

Om offertes voor PCB-assemblage eerlijk te vergelijken, normaliseert u ze naar hetzelfde volume, dezelfde incoterm en dezelfde testscope, en vergelijkt u vervolgens de totaalkosten per stuk in plaats van de koppositieprijs. Een offerte zonder instap, test of vervoer is niet goedkoper, hij is incompleet, en de gaten verschijnen meestal later in het project als meerwerkorders.

Begin door elke inschrijver hetzelfde pakket te sturen: volledige Gerbers of ODB++, een BOM met fabrikantnummers en goedgekeurde vervangingen, centroiddata en een gespecificeerde testscope — de volledige lijst staat in onze checklist voor PCBA-offertes. Loop dan elke ontvangen offerte langs deze checklist:

Kijk verder dan de regelitems en weeg de kosten van wrijving. Een leverancier met een toegewijde Engelssprekende projectmanager als enig aanspreekpunt bespaart u de verborgen belasting van tijdzone-pingpong, verkeerd vertaalde specificaties en de respins die dat veroorzaakt. Die communicatieoverhead verschijnt niet op een offerte, maar het is een van de grootste redenen waarom projecten overzee over budget uitkomen. Voor een uitgebreidere beoordelingslijst, zie hoe u een PCB-assemblagefabrikant kiest en onze gids voor het beoordelen van een PCB-assemblageleverancier; voor het volledige inkoophandboek onze gids over het uitbesteden van PCB-assemblage aan China.

Veelgestelde vragen

Hoeveel kost het maken van een PCB?

Het maken van een kale printplaat (fabricage) en het assembleren ervan (PCBA) zijn afzonderlijke kosten. De prijs van een kale plaat hangt af van het formaat, het aantal lagen en het volume — kleine tweelaagse prototypes zijn het goedkoopste product in de branche, terwijl meerdere lagen en gecontroleerde impedantie meer kosten. Assemblage voegt daar vervolgens componenten, instap, plaatsing en test bovenop toe.

Hoeveel kosten PCB's?

Er is geen enkel getal, omdat de prijs afhangt van de plaatspecificaties en het volume. Kale prototypeplaten van online fabricators kunnen bij kleine formaten en eenvoudige specificaties al vanaf een paar dollar per stuk kosten, waarbij de stuksprijzen dalen naarmate het volume stijgt. Een gepopuleerde, geteste plaat kost de kale plaat plus componenten, assemblage, test en de eenmalige instap verdeeld over de serie.

Hoeveel kost een 2-laags PCB?

Twee lagen is de goedkoopste standaardplaatconstructie, en kleine tweelaagse prototypes zijn het instapproduct bij elke online fabricator — vaak slechts een paar dollar per plaat bij prototypeaantallen. De prijs stijgt met het plaatoppervlak, de koperdikte, de oppervlakteafwerking en speciale eisen zoals gecontroleerde impedantie. Assemblage, als u die nodig heeft, wordt apart geoffreerd en kost doorgaans meer dan de kale plaat.

Wat kost PCB-assemblage per stuk?

Er is geen enkele stukprijs, omdat de prijs afhangt van volume, complexiteit en uw componenten. Bij prototypeaantallen is de stuksprijs hoog omdat u de volledige instap en stencil over een paar platen verdeelt. Bij productievolume worden die vaste kosten dun verdeeld en kan de stuksprijs voor het identieke ontwerp verscheidene keren dalen.

Waarom is PCB-assemblage voor prototypes zo duur?

Prototypes zijn per stuk duur omdat eenmalige kosten (NRE, stencil, programmeerinrichting) volledig worden betaald ongeacht het volume, en vervolgens worden gedeeld over slechts een handvol platen. MOQ's van componenten maken het erger: u koopt mogelijk een volle rol van 5.000 onderdelen om 20 platen te bestukken. De kosten per stuk dalen sterk zodra u op echt productievolume bestelt.

Wat is het verschil tussen turnkey en consignatie bij PCBA-kosten?

Bij turnkey-assemblage betrekt de fabrikant elk component, dus betaalt u onderdelen, arbeid en inkoop in één prijs en profiteert u van de koopkracht van de fabriek. Bij consignatie (kitted-assemblage) levert u de componenten zelf en betaalt u alleen assemblage en test. Turnkey is eenvoudiger en vaak goedkoper bij gangbare componenten; consignatie helpt wanneer u al voorraad heeft.

Zijn componenten of arbeid duurder bij PCB-assemblage?

Voor de meeste platen kosten componenten meer dan arbeid. De stuklijst weegt doorgaans zwaarder dan plaatsings- en machinaal tijd samen, vooral bij ontwerpen voor consumentenelektronica met één of meer dure onderdelen zoals een MCU of RF-module. Daarom levert slimme componentkeuze, fine-pitch waar mogelijk vermijden en second-sourcing meer op dan onderhandelen over het lijntarief.

Hoe kan ik mijn PCB-assemblagekosten verlagen zonder in te leveren op kwaliteit?

Bestel op een hoger volume om vaste kosten te spreiden, kies gangbare en gedupliceerde componenten om BOM-prijs en risico te verlagen, en pas fabricagegerichte ontwerpverbeteringen aan (gangbare footprints, eenzijdig waar mogelijk, minder unieke componenten) voordat u een offerte aanvraagt. Snoei niet in inspectie of test om centen te besparen, omdat uitval in het veld veel meer kost dan de test die die had kunnen vangen.

Wat heeft IPC-A-610 met kosten te maken?

IPC-A-610 is de acceptatiestandaard voor elektronische assemblages; klasse 2 dekt de meeste commerciële producten en klasse 3 dekt hoogbetrouwbare apparatuur. De klasse die u specificeert beïnvloedt de kosten, omdat strengere klasse-3-criteria meer inspectie en herwerk vereisen. De klasse vooraf noemen voorkomt geschillen over wat 'aanvaardbaar' betekent en waarvoor u betaalt.

Vraag een kostenopbouw die u echt kunt lezen

De goedkoopste offerte en het goedkoopste project zijn zelden hetzelfde. Als u de factoren kent (instap, stencil, componenten, complexiteit, volume, test en vracht), kunt u elke offerte lezen als een ingenieur en uw werkelijke totaalkosten per stuk voorspellen. Als u een offerte wilt die de volledige structuur toont, met echte componenten, elke plaat functioneel getest, en één Engelssprekende projectmanager die uw bouw van begin tot eind beheert, spreek dan met het team van Faradine; we lopen met u de cijfers door voor uw ontwerp.